|
Geschiedenis 1990 - 2011 |



|
"PRAYER OF A STRAY" Dear God please send me somebody who'll care!
-writer unknown- |
|
Beschermvrouwe |
|
Dit prachtige gedicht is ooit geschreven om aan te geven hoe een zwerfhond zich zou kunnen voelen. Of je nu in Nederland, verder in Europa of elders in de wereld woont; overal leven zwerfhonden. In ons eigen land worden ze soms zo maar afgedankt. In de vakantieperiode lezen we regelmatig in de krant hoe honden aan bomen worden vastgebonden en achtergelaten en uiteindelijk in een asiel terecht komen. Heel internet staat vol met honden, die op zoek zijn naar een baas om de meest uiteenlopende redenen. Als stichting Red een Hond werken we samen met een aantal asielen in Nederland, waarbij we niet schromen om moeilijk plaatsbare hondjes, die niet kunnen aarden in het asiel, over te nemen en verder in huiselijke kring te resocialiseren. De honden komen bij ons in een traject met als doel ze weer als gewone huishond te kunnen plaatsen. Ons motto is en blijft: ‘iedere geredde hond is er één’…
Hoe zijn wij begonnen? Ergens in 1990 vingen wij voor de plaatselijke Dierenbescherming/Dierenambulance honden en katten op omdat er toen die tijd nog geen asiel was. Alles werd dus privé opgevangen en waar nodig gesocialiseerd. Omdat de afdeling van de Dierenbescherming ook contacten had in (met name) Spanje, kwamen er ook Spaanse hondjes op ons pad. Dit bleken hele leuke gezinshonden, ondanks hun vaak schrijnende verleden. Na dit een paar jaar gedaan te hebben, werd het ons duidelijk dat we veel meer wilde gaan realiseren. Na onze verhuizing besloten we dan ook om dit hele verhaal in stichtingsvorm te gieten, zodat we het probleem veel beter bij de wortels konden aanpakken. Dit gebeurde in 2001. We hadden de visie: ‘we kunnen de wereld niet verbeteren, maar er zijn genoeg dingen die we wél kunnen doen’.
In Zuid Europa leven de meeste honden op straat. Daar is niets mis mee; dat gaat al heel wat jaren zo. Het wordt een heel ander verhaal als de honden mishandeld, vergiftigd of opgehangen worden. Dan is er sprake van dierenleed en dáár zou iets aan gedaan moeten worden. Mensen die van vakantie terugkomen uit één van de Zuid Europese landen herkennen de verhalen van zwervers bij hotels, vermagerd en ziek op zoek naar voedsel en misschien zelfs een beetje aandacht. Of de kettinghonden, die gehouden worden aan (vaak) té korte kettingen, in de bloedhete zon soms zelfs zonder beschikking over vers drinkwater of beschutting. Als pup werd deze ketting omgedaan en binnen een paar maanden is deze vergroeid in de huid omdat het dier uitgroeide tot volwassen hond. Weer verderop in de wereld is er een heel andere vorm van mishandeling. In sommige landen worden de honden met velen in kratten gepropt om op de markt verhandeld te worden als etenswaar. Dieren worden levend in heet water gegooid of in zee gevoerd aan de haaien (als attractie). Zo zijn er nog legio voorbeelden te noemen.
Maar uiteraard is er niet alleen veel leed in het buitenland. Ook in ons land zijn er vele voorbeelden te noemen van hoe het vooral niet moet. De vraag ook hier te helpen met onze kennis van getraumatiseerde honden kwam steeds vaker en dus ligt inmiddels de nadruk meer op ons eigen landje. De honden, die bij ons binnenkomen, gaan zoals genoemd een heel traject in. Ze komen in een huiselijke situatie om een goed beeld te krijgen van hun karakter en mogelijkheden. Door middel van diverse therapieën (zie onze website www.nieuwedieren.nl) worden ze ondersteund bij hun ontwikkeling.
Als stichting ontvangen wij geen subsidie. Toch is er geld nodig om onze doelen te verwezenlijken. Mocht u een donatie willen doen om ons hierin te steunen, zijn wij u uiteraard zeer dankbaar. Alle hulp is welkom…
COPYRIGHT © Redeenhond 2005-2012 |




|
Gironummer 914 84 04 |